Glenn Markesteijn

Mijn vader zag in mij een rockster, mijn moeder een profvoetballer en mijn tante gokte in welk gekkenhuis ik zou belanden. Ik heb ze allemaal teleur moeten stellen. Wel kwam ik erachter dat ik een nogal rijke fantasie heb. Zo een waarin ik kopjes thee drink met piraten die een zombie apocalypse hebben overleefd, terwijl een octopus het tafereel muzikaal ondersteunt door op een harp te spelen. Deze fantasie leerde ik onder andere op de HKU opleiding writing for performance om te zetten tot korte verhalen, gedichten en (jeugd)theaterteksten. Ik wil mijn publiek voor even onderdompelen in een nieuwe rare wereld vol fantastische klanken, onmogelijkheden en ontspoorde personages. Komisch, absurd, kinderlijk.

Naast het schrijven van teksten, ontwikkelde ik het afgelopen jaar mijn allereerste solovoorstelling die in première ging in Theaters Tilburg. Het is een mix van spokenword, popliedjes en persoonlijke verhalen waarin ik probeer te voldoen aan de verwachtingen van mijn familie (en mijzelf).

Wat zou je doen met het prijzengeld?
Het geld zou ik investeren in het maken van een poëtisch prentenboek. Het afgelopen jaar heb ik een verhaal geschreven over een allesvernietigende angst die de vorm aanneemt van het Hypergondier (een niet te duiden wezen). Deze tekst zou ik verder willen ontwikkelen en willen voorzien van illustraties.

Wie is je literaire voorbeeld?
Niccolo Ammaniti, omdat alles lijkt te kunnen in zijn boeken. De ongeremdheid van zijn verhalen inspireren me niet bang te zijn om all-out te gaan. Hoe alles prachtig begint, maar aan het einde enkel puin over is. ALLES KAPOT

 

 

 

Deelname
2019